Towarzystwo Kultury Polskiej na Donbasie - śp. Prezes Ryszard Zieliński zmarł 22.2.2008 w Makiejewce - Ks. Witold Józef Kowalów w Diecezji Łuckiej na Wołyniu - ks. Jarosław Wiśniewski tymczasem na misji w CHINACH - Eugeniusz Lubański, Kijów
| < Marzec 2019 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Zakładki:
EU-Fotos
FREUNDE - PRZYJACIELE
IN POLEN - W POLSCE
KOSIEWSKI
Księga - Gästebuch
KULTUR
LITERATUR
Narodowi socjaliści - komuniści - inne
NASZE - UNSERE
POLONIA i Polacy za granicami RP
SOWA
SOWA RADIO
SOWA VIDEO
UNIA & POLSKA
YES - POLAND
Sowa Magazyn Europejski

Utwórz swoją wizytówkę
wtorek, 12 maja 2009
J. E. ks. Mieczysław Mokrzycki Arcybiskup Metropolita Lwowski, przeciwnik Polaków i wróg Polskości na Wschodzie

Lech Klekot


Lwów, 26 kwietnia 2009 r.

 
  J. E. ks. Mieczysław Mokrzycki Arcybiskup Metropolita Lwowski

  Z ogromnym niepokojem wierni kościoła rzymskokatolickiego we Lwowie
ponownie zwracają się do J.E. abp Mieczysława Mokrzyckiego z prośbą o
zaniechanie manipulacji językowych w liturgii kościoła rzymskokatolickiego
na Ukrainie (w tym w Katedrze Łacińskiej we Lwowie).

  Od kilku tygodni w lwowskiej Katedrze do nabożeństw z udziałem dzieci i
młodzieży wprowadzany jest język ukraiński. Zmiany te odbywają się bez
konsultacji z wiernymi i bez porozumienia z rodzicami dzieci. Zmiany
wprowadzone w Katedrze Łacińskiej we Lwowie są tym bardziej niepokojące, iż
w taki właśnie sposób zaczynała się ukrainizacja Polaków za Zbruczem, która
postępuje w sposób nieodwracalny.

  Chcemy przypomnieć zwierzchnikom kościoła na Ukrainie, że mamy prawo do
słuchania Słowa Bożego w języku ojczystym, takie są bowiem ustalenia Soboru
Watykańskiego.

  Św. Sobór Powszechny Watykański drugi (Konstytucja o św. Liturgii) wydał
normy dotyczące używania języka w liturgii kościoła rzymskokatolickiego – są
to języki narodowe (ojczyste), a nie język państwowy. Skoro już wówczas
zauważono ważny element w stosowaniu języka ojczystego w ewangelizacji i
głoszeniu słowa Bożego, zwracamy się do abp Mieczysława Mokrzyckiego i
episkopatu Ukrainy o uszanowanie naszego prawa do modlitwy w języku
narodowym. Prosimy o nie wprowadzanie „mieszanych rozwiązań”, ponieważ
wprowadzanie języka „mieszanego” odbywa się ze szkodą dla powagi liturgii.

  Mimo, iż w większości parafii rzymsko-katolickich na Ukrainie przeważają
ilościowo Polacy bądź Ukraińcy pochodzenia polskiego, obserwujemy ciągłą
redukcję języka polskiego. Język polski zanika w kościele. Bardzo bolesny
jest fakt, że przy wszelkich zmianach zwierzchnicy ignorują potrzeby
wiernych.

  Powstaje nieodparte wrażenie, że jest to działanie celowe. Prosimy o to,
aby o języku katechezy, wydawnictw, nabożeństw z udziałem dzieci i młodzieży
mogli decydować rodzice, a nie wyłącznie księża i siostry.

  Mieszkający na terenie Lwowa i zachodnich województw obecnej Ukrainy
Polacy przywiązani są do rodzimych tradycji, obrządku, również do swego
języka ojczystego – w którym od wieków modlą się w świątyniach. W wielu
regionach Ukrainy wprowadzenie czytań w języku ukraińskim było pierwszym
krokiem do wprowadzenia ukrainizacji wiernych i uniemożliwienia głoszenia
słowa Bożego w języku polskim. Język polski w wielu parafiach
zamieszkiwanych przez Polaków jest praktycznie nieużywany, księża posługują
się „surżykiem” - mieszanką języków polskiego i ukraińskiego. Taka sytuacja
ma też miejsce od pewnego czasu w Katedrze Łacińskiej we Lwowie, gdzie
pracują kapłani o żenującej sprawności językowej, niektórzy z księży mają
problem z wysławianiem się w obydwu językach. Jest to proces groźny i
niebezpieczny, wiernych uwstecznia, a kapłanów utwierdza w przekonaniu, że
ich znajomość języka jest wystarczająca.

  Władze kościelne i poszczególne parafie na Ukrainie pozyskują znaczne
środki finansowe od polskich instytucji rządowych i pozarządowych motywując
potrzeby (organizacja pielgrzymek, wyjazdów, renowacja kościołów,
dofinansowania, etc.) krzewieniem tradycji i kultury polskiej, po czym
następuje: usuwanie polskich napisów z zabytków, odmowa sprawowania liturgii
w języku polskim, mimo próśb wiernych, co jest nagminne w mniejszych
miejscowościach, odmowa odprawienia drogi krzyżowej po polsku dla dzieci
itd.

  Pochylając się nad ustaleniami Konstytucji o Liturgii warto również
podkreślić fakt, iż wierni mają swoje miejsce i rolę do spełnienia w
zgromadzeniu liturgicznym. Liturgia to działanie ludu, dla ludu i z ludem ku
Bogu. Duchowni spełniają w niej rolę przewodniczących koncelebracji. Niech
więc księża oddadzą Bogu co Boskie, a wiernym – to co do wiernych należy:
prosimy o Słowo Boże w języku ojczystym, bez polityki i bez pogardy dla
naszych uczuć i potrzeb.

  W załączniku podpisy:

  Do wiadomości:

  1. Nuncjatura Apostolska w Kijowie - Abp. Nikola Eterović

  2. Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski – Abp. Józef Michalik

  3. Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – Pan Piotr Kownacki

  4. Przewodniczący Sejmowej Komisji Łączności z Polakami za Granicą – Pan
Marek Borowski

  5. Przewodniczący Senackiej Komisji Spraw Emigracji i Łączności z Polakami
za Granicą – Pan Andrzej Person

  6. Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” - Pan Prezes Maciej Płażyński 7.
Fundacja „Pomoc Polakom na Wschodzie” – Pan Prezes Jerzy Marek Nowakowski

http://groups.google.de/group/wolanie/msg/8f6cf800c53bc285?hl=uk&
czwartek, 22 września 2005
Wspólnota odmawia notorycznie pomocy, do której jest zobowiązana

          

      

Ambasada jest przekonana, że działacze będą działać mimo wszystko